Blog | Tatuaż Gdańsk
Projektowanie tatuażu a sztuczna inteligencja
Czy AI może zaprojektować tatuaż?
—
Coraz częściej dostaję od klientów projekty stworzone przy pomocy sztucznej inteligencji. Czasami jest to konkretny motyw, który ktoś chce przenieść na skórę, a czasami kilka obrazów pokazujących kierunek, w którym chciałby pójść. Traktuję je przede wszystkim jako rodzaj inspiracji, punkt odniesienia. Z ciekawością obserwuję, jak rozwijają się możliwości AI w zakresie tworzenia obrazów. Z jednej strony potrafi mnie naprawdę zaskoczyć, z drugiej rozwój tych narzędzi trochę mnie niepokoi, szczególnie kiedy zaczynamy mówić o tym, czym właściwie jest kreatywność i kto jest autorem powstałej formy.
Gdzie kończy się pomysł, a zaczyna narzędzie?
Przy projektowaniu geometrycznych i abstrakcyjnych tatuaży przez lata opierałem się przede wszystkim na własnej kreatywności, obserwacji i eksperymencie. Ale jest w tym pewien paradoks. Nawet kiedy sam projektuję wzór, korzystam z programów komputerowych. Wymyślam zasady, zależności, układ elementów i sposób, w jaki chcę poprowadzić formę, ale ostatecznie to program wykonuje obliczenia i „wypluwa” konkretny obraz. Czy to oznacza, że komputer stworzył projekt?
Dlaczego coraz częściej rysuję bezpośrednio na skórze?
Być może właśnie dlatego coraz chętniej odkładam komputer. Przy projektowaniu na ekranie mam ogromną kontrolę. Mogę przesuwać elementy, kopiować je, zmieniać skalę, obracać, cofać każdą decyzję i poprawiać projekt praktycznie bez końca. Przy freehandzie część tej kontroli znika. Rysuję bezpośrednio na skórze i muszę reagować na ciało, jego kształt i to, co dzieje się w danym momencie.
AI jako narzędzie, nie gotowa odpowiedź
Nie mam problemu z tym, że ktoś przynosi projekt wygenerowany przez AI. Może być dobrym punktem wyjścia do rozmowy i pokazania tego, co komuś się podoba. Rzadko jednak traktuję taki obraz jako gotowy projekt do wytatuowania. Tatuaż musi działać na konkretnym ciele. Musi uwzględniać jego anatomię, proporcje, ruch, wielkość projektu i, co jest bardzo ważne — detale. Czy w ogóle da się wytatuować dany wzór. Skóra to żywa tkanka i ma swoje ograniczenia. Jak tatuaż będzie wyglądał po kilku latach? Kropki moga się zlewać w jedną plamę, a kontury stawać się nieostre. Sami tego tak na prawdę nie jesteśmy w stanie przewidzieć, ponieważ jest wiele czynników wpływających na to, jak tatuaż będzie się starzał.
Co będzie dalej?
Nie wiem. Może za jakiś czas nie będziemy potrzebowali skóry i w ogóle ciała. A co za tym idzie także tatuaży. Będziemy czystą świadomością w chmurze ;) A może powinniśmy zwolnić i wrócić do czarnej sadzy, igieł z kości indyka i siedzenia przy ognisku ;) oraz (trochę z innej beczki) do budowania prawdziwych społeczności i relacji międzyludzkich. Zgodnie z tym, co pisze Byung-Chul Han (koreańsko-niemiecki filozof) — żyjemy w cyfrowych rojach. Rój nie tworzy wspólnoty tylko ją rozmontowuje. Media społecznościowe tworzą coś w rodzaju ciągłego hałasu komunikacyjnego. Wszyscy mogą mówić, ale niekoniecznie rzeczywiście ze sobą rozmawiają. Jeśli interesuje Cię temat współczesnej kondycji naszego społeczeństwa, polecam jego eseje zebrane w książkach: Społeczeństwo zmęczenia i inne eseje, Kryzys narracji i inne eseje, Nie(do)rzeczy, Duch nadziei i inne eseje, Bez szacunku. Kryzys społeczny.
Jeśli chcesz wejść w temat głębiej (o AI)
Andrzej Dragan — Quo vAIdis
Jeśli interesuje Cię nie tylko korzystanie ze sztucznej inteligencji, ale również pytania o to, czym właściwie jest inteligencja, kreatywność i twórczość, warto sięgnąć po książkę Andrzeja Dragana Quo vAIdis. To ciekawa lektura pozwalająca spojrzeć na rozwój AI z szerszej perspektywy, również w kontekście tego, co w procesie twórczym pozostaje domeną człowieka.
Yuval Noah Harari — Nexus. Krótka historia informacji od epoki kamienia do sztucznej inteligencji
Szersze spojrzenie na rozwój informacji, technologii i sztucznej inteligencji oraz ich wpływ na sposób, w jaki funkcjonują współczesne społeczeństwa.
Tatuaż. Historia, fakty i mity
Geometria językiem wszechświata
Tatuaż blackwork/blackout — spokój
Tatuaż rękaw. Droga jest celem
Tatuaż geometryczny a organiczny blackwork
Dotwork — rytm zapisany kropkami
Projektowanie tatuażu a sztuczna inteligencja
Symetria i asymetria w tatuażu
Tego unikaj przed i po sesji tatuażu
Tatuaż a ból, który przemija
Medyczne aspekty tatuażu
Blog | O mnie | Kontakt
Gdzie kończy się pomysł, a zaczyna narzędzie?
Przy projektowaniu geometrycznych i abstrakcyjnych tatuaży przez lata opierałem się przede wszystkim na własnej kreatywności, obserwacji i eksperymencie. Ale jest w tym pewien paradoks. Nawet kiedy sam projektuję wzór, korzystam z programów komputerowych. Wymyślam zasady, zależności, układ elementów i sposób, w jaki chcę poprowadzić formę, ale ostatecznie to program wykonuje obliczenia i „wypluwa” konkretny obraz. Czy to oznacza, że komputer stworzył projekt?
Dlaczego coraz częściej rysuję bezpośrednio na skórze?
Być może właśnie dlatego coraz chętniej odkładam komputer. Przy projektowaniu na ekranie mam ogromną kontrolę. Mogę przesuwać elementy, kopiować je, zmieniać skalę, obracać, cofać każdą decyzję i poprawiać projekt praktycznie bez końca. Przy freehandzie część tej kontroli znika. Rysuję bezpośrednio na skórze i muszę reagować na ciało, jego kształt i to, co dzieje się w danym momencie.
AI jako narzędzie, nie gotowa odpowiedź
Nie mam problemu z tym, że ktoś przynosi projekt wygenerowany przez AI. Może być dobrym punktem wyjścia do rozmowy i pokazania tego, co komuś się podoba. Rzadko jednak traktuję taki obraz jako gotowy projekt do wytatuowania. Tatuaż musi działać na konkretnym ciele. Musi uwzględniać jego anatomię, proporcje, ruch, wielkość projektu i, co jest bardzo ważne — detale. Czy w ogóle da się wytatuować dany wzór. Skóra to żywa tkanka i ma swoje ograniczenia. Jak tatuaż będzie wyglądał po kilku latach? Kropki moga się zlewać w jedną plamę, a kontury stawać się nieostre. Sami tego tak na prawdę nie jesteśmy w stanie przewidzieć, ponieważ jest wiele czynników wpływających na to, jak tatuaż będzie się starzał.
Co będzie dalej?
Nie wiem. Może za jakiś czas nie będziemy potrzebowali skóry i w ogóle ciała. A co za tym idzie także tatuaży. Będziemy czystą świadomością w chmurze ;) A może powinniśmy zwolnić i wrócić do czarnej sadzy, igieł z kości indyka i siedzenia przy ognisku ;) oraz (trochę z innej beczki) do budowania prawdziwych społeczności i relacji międzyludzkich. Zgodnie z tym, co pisze Byung-Chul Han (koreańsko-niemiecki filozof) — żyjemy w cyfrowych rojach. Rój nie tworzy wspólnoty tylko ją rozmontowuje. Media społecznościowe tworzą coś w rodzaju ciągłego hałasu komunikacyjnego. Wszyscy mogą mówić, ale niekoniecznie rzeczywiście ze sobą rozmawiają. Jeśli interesuje Cię temat współczesnej kondycji naszego społeczeństwa, polecam jego eseje zebrane w książkach: Społeczeństwo zmęczenia i inne eseje, Kryzys narracji i inne eseje, Nie(do)rzeczy, Duch nadziei i inne eseje, Bez szacunku. Kryzys społeczny.
Jeśli chcesz wejść w temat głębiej (o AI)
Andrzej Dragan — Quo vAIdis
Jeśli interesuje Cię nie tylko korzystanie ze sztucznej inteligencji, ale również pytania o to, czym właściwie jest inteligencja, kreatywność i twórczość, warto sięgnąć po książkę Andrzeja Dragana Quo vAIdis. To ciekawa lektura pozwalająca spojrzeć na rozwój AI z szerszej perspektywy, również w kontekście tego, co w procesie twórczym pozostaje domeną człowieka.
Yuval Noah Harari — Nexus. Krótka historia informacji od epoki kamienia do sztucznej inteligencji
Szersze spojrzenie na rozwój informacji, technologii i sztucznej inteligencji oraz ich wpływ na sposób, w jaki funkcjonują współczesne społeczeństwa.
Tatuaż. Historia, fakty i mity
Geometria językiem wszechświata
Tatuaż blackwork/blackout — spokój
Tatuaż rękaw. Droga jest celem
Tatuaż geometryczny a organiczny blackwork
Dotwork — rytm zapisany kropkami
Projektowanie tatuażu a sztuczna inteligencja
Symetria i asymetria w tatuażu
Tego unikaj przed i po sesji tatuażu
Tatuaż a ból, który przemija
Medyczne aspekty tatuażu
Blog | O mnie | Kontakt
