Blog | Tatuaż Gdańsk

Geometria jest wszędzie. Nie tylko w rysowanych przez człowieka figurach, budynkach czy matematycznych wzorach. Można ją znaleźć w budowie minerałów, układzie płatków śniegu, spiralach, symetrii organizmów, falach czy strukturach, które obserwujemy w skali kosmicznej. W wielu przypadkach powtarzalne formy są efektem praw fizyki, procesów wzrostu, symetrii i matematycznych zależności.


‍Geometria, matematyka i porządek

Geometria jest jedną z najstarszych dziedzin matematyki. Już ponad dwa tysiące lat temu Euklides zebrał ogromną część ówczesnej wiedzy geometrycznej w dziele znanym jako Elementy. Trzynaście ksiąg obejmuje między innymi geometrię płaską, proporcje, teorię liczb, geometrię przestrzenną oraz bryły platońskie. Elementy nie są książką, którą łatwo czyta się wieczorem w łóżku. To przede wszystkim dzieło matematyczne oparte na definicjach, założeniach i dowodach. Dla osoby zainteresowanej geometrią jest jednak ciekawym sposobem zobaczenia, jak bardzo współczesne myślenie o figurach, proporcjach i dowodzeniu wyrosło z bardzo starych idei. Jeżeli ktoś chce wejść w ten temat głębiej, warto zajrzeć do Elementów Euklidesa choć bardziej jako do źródła i historycznego punktu odniesienia niż lekkiej lektury.
‍

Geometria poza Ziemią

Kiedy patrzymy w kosmos, geometria przestaje być tylko sposobem opisywania trójkątów, okręgów czy wielokątów. Geometria jest częścią matematycznego opisu przestrzeni, w której znajduje się materia. Współczesna fizyka wykorzystuje geometrię między innymi do opisywania czasoprzestrzeni, a pytania o geometrię i topologię samego wszechświata są częścią współczesnej kosmologii. Można więc powiedzieć, że ten sam język matematyczny, którym opisujemy prostą, okrąg czy symetrię, prowadzi nas również do znacznie większych pytań: czym jest przestrzeń, jaki ma kształt i jak można ją opisać. Jedną z ciekawszych książek dla osób, które chciałyby zobaczyć ten związek z bliska, jest The Shape of Space Jeffreya R. Weeksa. To książka o geometrii i topologii, ale również o tym, jak można próbować wyobrażać sobie kształt przestrzeni i wszechświata. Nie jest to lektura całkowicie popularnonaukowa, ale autor stara się tłumaczyć trudne zagadnienia w sposób możliwie intuicyjny.


Leonardo da Vinci i patrzenie na świat

Geometria nie musi jednak zaczynać się od matematycznych wzorów. Może zacząć się od obserwacji. Dobrym przykładem jest Leonardo da Vinci. W jego notatnikach obok rysunków artystycznych znajdziemy obserwacje dotyczące anatomii, światła, optyki, ruchu wody, geologii czy konstrukcji. Leonardo nie oddzielał świata sztuki od świata nauki tak wyraźnie, jak często robimy to dzisiaj. Właśnie dlatego warto sięgnąć po książkę Waltera Isaacsona Leonardo da Vinci. Isaacson korzysta między innymi z tysięcy stron notatników Leonarda i pokazuje, jak ogromną rolę odgrywały w jego pracy ciekawość, obserwacja i próba zrozumienia tego, co widział. To bardzo dobra lektura również dla osoby zajmującej się projektowaniem. Zamiast szukać gotowych wzorów, można zacząć patrzeć na otaczający świat: na konstrukcję roślin, sposób poruszania się wody, pęknięcia skał, cienie, anatomię, architekturę czy przypadkowe układy form.

‍
Dlaczego geometria dobrze działa jako tatuaż?

Tatuaż geometryczny nie musi przedstawiać konkretnego symbolu. Może opierać się na proporcjach, rytmie, symetrii, powtórzeniu, kontraście, podziale przestrzeni albo kontrolowanym zaburzeniu porządku. Kilka prostych kształtów może stworzyć znacznie bardziej skomplikowaną całość. Z prostych zasad można zbudować bardzo złożoną formę. Projektowanie tatuażu geometrycznego nie polega wyłącznie na przeniesieniu geometrycznego wzoru na skórę. Trzeba jeszcze uwzględnić ciało, jego krzywizny, ruch, proporcje i sposób, w jaki wzór będzie wyglądał nie tylko na zdjęciu, ale przede wszystkim w ruchu. Geometria na papierze jest płaska. Tatuaż nie jest.


Jeśli chcesz wejść w temat głębiej

Jeżeli geometria, matematyka i sposób, w jaki człowiek próbuje opisać świat, interesują Cię bardziej, niż wynikałoby to z samego tatuażu, mam kilka propozycji.

‍Euclid — Elements
Klasyka. Trudna, momentami bardzo techniczna, ale warto znać ją przynajmniej jako źródło wielu podstawowych idei geometrii.

‍Walter Isaacson — Leonardo da Vinci
Nie jest to książka o geometrii, ale świetnie pokazuje sposób patrzenia na świat, w którym sztuka, obserwacja i nauka nie są od siebie oddzielone.

‍Jeffrey R. Weeks — The Shape of Space
Dla tych, którzy chcą pójść dalej i zainteresować się geometrią przestrzeni, topologią oraz pytaniem o kształt wszechświata.

‍Mario Livio — The Golden Ratio
Ciekawa pozycja dla osób zainteresowanych związkiem matematyki, proporcji, sztuki i natury. Co ważne, Livio rozdziela rzeczywiste matematyczne zastosowania złotej proporcji od wielu popularnych mitów, które narosły wokół liczby φ (phi, czyt. fi).

Na koniec jeszcze jeden film.

Darren Aronofsky — Pi. To nie jest film o geometrii w dosłownym znaczeniu. Jest natomiast mocno osadzony w świecie matematyki, wzorów, liczb i obsesyjnego poszukiwania ukrytego porządku. Czarno-białe zdjęcia i muzyka Clinta Mansella (Requiem for a Dream, The Fountain, The Wrestler, Black Swan) tworzą atmosferę, która bardzo dobrze pasuje do tego tematu. Może więc zamiast pytać, czy geometria ma jakieś jedno ukryte znaczenie, ciekawiej jest zadać inne pytanie: Dlaczego człowiek od tysięcy lat próbuje znaleźć porządek w świecie, który obserwuje?


Tatuaż. Historia, fakty i mity
‍Geometria językiem wszechświata
‍Tatuaż blackwork/blackout — spokój
‍Tatuaż rękaw. Droga jest celem
‍Tatuaż geometryczny a organiczny blackwork
‍Dotwork — rytm zapisany kropkami
‍Projektowanie tatuażu a sztuczna inteligencja
‍Symetria i asymetria w tatuażu
‍Tego unikaj przed i po sesji tatuażu
‍Tatuaż a ból, który przemija
‍Medyczne aspekty tatuażu

‍
‍Blog | O mnie | Kontakt